„WIATR” D. Gellner
Zaskrzypiała furtka biała,
na zawiasach się zachwiała.
To wiatr wchodzi bez pytania!
Krzak z szacunkiem mu się kłania,
tak się kłania, że dotyka
krzaczym nosem do chodnika.
O i drzewo się schyliło-
w głowie mu się zakręciło.
A te kwiaty zwariowały
w rękę wiatr pocałowały.
Więc ja także, przerażona,
cała zginam się w ukłonach.
Wstążka z głowy mi zlatuje,
ale ja się nie przejmuję.
Kłaniam się na wszystkie strony,
a wiatr wieje zachwycony

„Królowa Śniegu” Iwona Jabłońska-Gabrysiak

Królowa Śniegu, to właśnie ja;
zimą tu rządzę – i raz, i dwa.
Raz sypnę śniegiem,
raz szczypnę w ucho,
Czasem zamarza mi też serducho;
Wtedy wokoło pojawia się cisza
i nawet myszka się nie porusza